լյարդի հիվանդության դասակարգում - բժշկական ուղեցույց
Ի՞նչ է լյարդի հիվանդության դասակարգում
Լյարդի հիվանդությունների դասակարգումը բժշկական համակարգ է, որը հիմնված է ախտաբանական գործընթացների էթիոլոգիական (պատճառագետական), մորֆոլոգիական (կառուցվածքային) և կլինիկական (ախտանիշային) առանձնահատկությունների վրա։ Համաձայն Համաշխարհային առողջապահական կազմակերպության (ԱՀԿ) և Ամերիկյան լյարդաբանական ասոցիացիայի չափանիշների՝ լյարդի հիվանդությունները բաժանվում են բորբոքային (հեպատիտներ), մետաբոլիկ (ճարպային հեպատոզ, հեմոքրոմատոզ), ֆիբրոտիկ/ցիրոտիկ, ոնկոլոգիական (հեպատոցելուլյար կարսինոմա) և անոթային (պորտալ հիպերտենզիա) խմբերի։ Դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ճշգրիտ ախտորոշում կատարել՝ հաշվի առնելով հիստոլոգիական փոփոխությունները, լաբորատոր ցուցանիշները (ALT, AST, բիլիրուբին) և գենետիկական նախատրամադրվածությունը։ Այս համակարգը կարևոր է նաև բուժման ստրատեգիաների ընտրության և հիվանդության պրոգնոզի գնահատման համար։
Հիմնական բնութագրերը
| Բնութագիր | Մանրամասներ |
|---|---|
| Էթիոլոգիա | Վիրուսային (հեպատիտ B, C), ալկոհոլային, աուտոիմուն, դեղորայքային, մետաբոլիկ (նաև՝ ոչ ալկոհոլային ճարպային լյարդի հիվանդություն՝ NAFLD)։ |
| Հիստոլոգիա | Բորբոքում (հեպատոցիտների նեկրոզ), ֆիբրոզ (կոլագենի կուտակում), ցիրոզ (նորմալ լյարդի կառուցվածքի փոխարինում սկլերոզված հյուսվածքով)։ |
| Կլինիկական ընթացք | Սուր (մինչև 6 ամիս), քրոնիկ (6 ամսից ավելի), ասիմպտոմատիկ (լաբորատոր փոփոխություններ առանց ախտանիշների)։ |
| Ֆունկցիոնալ խանգարումներ | Սինթետիկ (ալբումինի և մակարդման գործոնների արտադրության նվազում), դետոքսիկացնող (ամոնիակի կուտակում), էքսկրետոր (բիլիրուբինի մետաբոլիզմի խանգարում)։ |
| Համակցված հիվանդություններ | Շաքարային դիաբետ (70% դեպքերում NAFLD-ի հետ), սրտանոթային հիվանդություններ, եռակի գեղձի դիսֆունկցիա։ |
| Դիագնոստիկ չափանիշներ | Ֆիբրոսկան (ՖիբրոՍկան), էլաստոգրաֆիա, բիոպսիա (Metavir կամ Ishak սանդղակներով գնահատում), ՄՌՏ/ՀՇ (կոնտրաստային հետազոտություն)։ |
Ախտանիշներ
- Ընդհանուր թուլություն և հյուծում՝ կապված ամոնիակի և այլ տոքսինների կուտակմամբ (հեպատոենցեֆալոպաթիայի նախանշան)։
- Դեղնություն (իկտեր)՝ մաշկի և լորթու դեղնավուն գունավորում բիլիրուբինի բարձր մակարդակի պատճառով (նորմայից բարձր է 2.5 մգ/դլ-ից)։
- Քոր և մաշկային ցան՝ կապված խոլեստազի (լեղու ստագնացիա) կամ աուտոիմուն պրոցեսների հետ։
- Օրհասացություն (ասցիտ)՝ փորային խոռոչում հեղուկի կուտակում պորտալ հիպերտենզիայի հետևանքով (ցիրոզի բնորոշ նշան)։
- Արյան փսխում (հեմատեմեզ)՝ էզոֆագեալ երակների վարիկոզ լայնացման և պատռվածքի պատճառով (սպառնալիք կյանքի համար)։
- Լյարդի մեծացում (հեպատոմեգալիա)՝ ֆիզիկալ հետազոտությամբ հայտնաբերվող (նորմայից 2-3 սմ ավելի ցածր ելունդ)։
- Միզի մուգ գունավորում՝ կոնյուգացված բիլիրուբինի էքսկրեցիայի խանգարման պատճառով (ուրոբիլինոգենի բարձր մակարդակ)։
- Շնչառական խանգարումներ՝ հեպատոպուլմոնալ համախտանիշ (հիպօքսեմիա լյարդի հիվանդության ֆոնին)։
Բուժման մեթոդներ
- Հակավիրուսային թերապիա՝ հեպատիտ B-ի և C-ի դեպքում ինտերֆերոն-α կամ ուղղակի հակավիրուսային դեղամիջոցներ (սոֆոսբուվիր, դակլատասվիր)։
- Հեպատոպրոտեկտորներ՝ սիլիմարին (կռնկի էքստրակտ), ուրսոդեզօքսիխոլային թթու (լեղու թթվի անալոգ), էսենցիալ ֆոսֆոլիպիդներ (էսսենցիալե)։
- Դետոքսիկացիոն թերապիա՝ գլյուկոզա-էլեկտրոլիտային լուծույթներ, լակտուլոզա (ամոնիակի մակարդակի նվազեցում)։
- Դիետա՝ սննդային թելիկների բարձր պարունակություն (30-40 գ/օր), սպիտակուցների սահմանափակում (0.8 գ/կգ մարմնի քաշ) ցիրոզի դեպքում, ալկոհոլի բացառում։
- Վիրաբուժական միջամտություն՝ լյարդի տրանսպլանտացիա տերմինալ փուլում (MELD սանդղակով գնահատում) կամ TIPSS (տրանսյուգուլյար ինտրահեպատիկ պորտոսիստեմիկ շունտավորում)։
- Ժողովրդական միջոցներ (համատեղ բուժման հետ)՝ արմավի թուրմ (հեպատոպրոտեկտիվ ազդեցություն), կորիզապտղի օշարակ (դետոքսիկացնող հատկություն), դառը կիտրոնի հյութ (խոլերետիկ ազդեցություն)։ Նշում՝ օգտագործել միայն բժշկի համաձայնեցմամբ։
- Սիմպտոմատիկ բուժում՝ դիուրետիկներ (ֆուրոսեմիդ) ասցիտի դեպքում, բետա-պաշարիչներ (պրոպրանոլոլ) պորտալ հիպերտենզիայի համար։
Կանխարգելում
- Պատվաստում՝ հեպատիտ B-ի դեմ պատվաստում (0-1-6 սխեմայով) և հեպատիտ A-ի դեմ (2 դոզա)։ Հեպատիտ C-ի դեմ պատվաստում գոյություն չունի։
- Ալկոհոլի չափավոր օգտագործում՝ տղամարդկանց համար ≤2 ստանդարտ դոզա/օր, կանանց համար ≤1 դոզա/օր (1 դոզա = 14 գ էթիլային սպիրտ)։
- Առողջ սնունդ՝ մարգարինների և տրանսճարպերի սահմանափակում, օմեգա-3 ճարպաթթուների (ղեսի ձուկ, լինսեդի սերմ) ներառում։ Նվազեցնել ֆրուկտոզայի քանակությունը (քաղցրացուցիչներ, հյութեր)։
- Ֆիզիկական ակտիվություն՝ օրվա ընթացքում ≥8000 քայլ կամ 150 րոպե միջին ինտենսիվության վարժություններ (նվազեցնում է ճարպային հեպատոզի ռիսկը 30%-ով)։
- Դեղորայքային հսկողություն՝ խուսափել պարացետամոլի չարաշահումից (>4 գ/օր), հսկել ստատինների և ԱՀԴ-ի ազդեցությունը լյարդի վրա։
- Ռեգուլյար սկրինինգ՝ ռիսկի խմբում գտնվող անձանց (դիաբետ, ճարպակալում) համար՝ ALT/AST ցուցանիշների և ՖիբրոՍկանի միջոցով տարեկան 1 անգամ։
Երբ դիմել բժշկի
Անհապաղ դիմիր բժշկի եթե՝
- Դեղնությունը ուղեկցվում է տենդով (>38°C) և փսխումով՝ հեպատիտի կամ լեղապարկի բորբոքումի (խոլեցիստիտ) նշան։
- Արյան փս