✅ Թարմացված 2026

Հոգեկան առողջության խնդիրների ախտորոշումը - բժշկական ուղեցույց

Հոգեկան առողջության խնդիրների ախտորոշումը
⚠ Կարևոր: Այս հոդվածը կրում է բացառապես տեղեկատվական բնույթ: Ախտորոշման և բուժման համար դիմիր որակավորված բժշկի:

Ի՞նչ է Հոգեկան առողջության խնդիրների ախտորոշումը

Հոգեկան առողջության խնդիրների ախտորոշումը բժշկական գործընթաց է, որը հիմնված է միջազգային դասակարգման համակարգերի (օրինակ՝ DSM-5 կամ ICD-11) վրա և ներառում է հոգեբանական, ֆիզիկական և սոցիալական գործոնների համապարփակ գնահատում։ Այն իրականացվում է որակավորված հոգեբույժի կամ հոգեբանի կողմից՝ օգտագործելով ստանդարտացված հարցաշարեր, կլինիկական հարցազրույցներ և լաբորատոր հետազոտություններ (օրինակ՝ նեյրոհորմոնների մակարդակի չափում)։ Ախտորոշումը ներառում է նաև դիֆերենցիալ ախտորոշում՝ բացառելով օրգանիկ պատճառներ (հիպոթիրեոզ, ուռուցքներ) կամ նյութերի չարաշահում։ Համաձայն ԱՀԿ-ի տվյալների՝ ճշգրիտ ախտորոշումը հնարավորություն է տալիս ընտրել արդյունավետ բուժում՝ նվազեցնելով ռեցիդիվների և հոսպիտալացումների ռիսկը։

Հիմնական բնութագրերը

ԲնութագիրՄանրամասներ
ՏևողությունԱխտանիշները պետք է պահպանվեն նվազագույնը 2 շաբաթ (դեպրեսիա) կամ 6 ամիս (անքսիոզ խանգարումներ)՝ ըստ DSM-5-ի չափանիշների։ Կարճատև էպիզոդները կարող են լինել սթրեսային ռեակցիաներ։
Ֆունկցիոնալ խանգարումՀանդիսանում է ախտորոշիչ չափանիշ՝ եթե խանգարումը խոչընդոտում է աշխատանքը, սոցիալական հարաբերությունները կամ ինքնախնամքը։ Օրինակ՝ շիզոֆրենիան բնորոշվում է աշխատունակության կորստով 70%-ով։
Բիոլոգիական մարկերներՈրոշ դեպքերում հայտնաբերվում են նեյրոհումորալ շեղումներ (օրինակ՝ սերոտոնինի ցածր մակարդակ դեպրեսիայի դեպքում) կամ կառուցվածքային փոփոխություններ ՄՌՏ-ով (հիպոկամպի ծավալի նվազում ՊՏՍՀ-ի ժամանակ)։
Ժառանգական գործոնԵրկվորյակների ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս 40-80% ժառանգականություն շիզոֆրենիայի և բիպոլյար խանգարման դեպքում։ Գենետիկական թեստավորումը կարող է օգնել ռիսկի գնահատման մեջ։
ԿոմորբիդությունՀոգեկան խանգարումների 45%-ը ուղեկցվում է ֆիզիկական հիվանդություններով (դիաբետ, սիրտ-անոթային հիվանդություններ)։ Օրինակ՝ դեպրեսիան կրկնապատկում է սրտամկանի ինֆարկտի ռիսկը։
Մշակութային ազդեցությունԱխտանիշների դրսևորումը կախված է մշակույթից։ Օրինակ՝ Հնդկաստանում դեպրեսիան հաճախ դրսևորվում է ֆիզիկական ցավերով, իսկ Արևմուտքում՝ տխրությամբ։

Ախտանիշներ

  • Տրամադրության փոփոխություններ՝ տևական տխրություն (դեպրեսիա), էյֆորիա (մանիա), կամ տրամադրության կտրուկ տատանումներ (բիպոլյար խանգարում)։ Դեպրեսիայի դեպքում տխրությունը տևում է օրական ≥2 ժամ՝ ≥2 շաբաթ։
  • Մտածողության խանգարումներ՝ դելիրիում (իրականությանը չհամապատասխանող համոզմունքներ), հալյուցինացիաներ (լսողական՝ շիզոֆրենիայի 70%-ում), կամ օբսեսիվ մտքեր (ՕԿԽ)։ Շիզոֆրենիայի դեպքում հալյուցինացիաները սովորաբար վատ բնույթ ունեն։
  • Քնի խանգարումներ՝ անքունություն (դեպրեսիայի 80%-ում), գերսուն (դեպրեսիվ էպիզոդների 15%-ում), կամ քնի փուլերի խանգարում (ՌԷՄ-քնի նվազում դեպրեսիայի դեպքում)։
  • Ֆիզիկական սիմպտոմներ՝ գլխացավ (տագնապային խանգարումների 65%-ում), սրտխառնոց, մկանային լարվածություն, կամ քաշի կորուստ (≥5% 1 ամսվա ընթացքում՝ դեպրեսիայի դեպքում)։
  • Հոգնածություն և էներգիայի պակաս՝ նույնիսկ պարծանկալ գործունեությունից հետո (խրոնիկ հոգնածության սինդրոմ)։ Դեպրեսիայի դեպքում հոգնածությունը կարող է լինել առավոտյան ամենաարտահայտված։
  • Սոցիալական մեկուսացում՝ հետաքրքրության կորուստ ընկերների, ընտանիքի կամ սիրելի զբաղմունքների նկատմամբ։ Ավտիզմի սպեկտրի խանգարումների դեպքում դա կարող է լինել վաղ մանկական տարիքից։
  • Ինքնասպանության մտքեր կամ փորձեր՝ դեպրեսիայի 60%-ում հանդիպում են ինքնասպանության մտքեր, իսկ 15%-ում՝ փորձեր։ Ռիսկի գործոններն են տղամարդ լինելը և ալկոհոլի չարաշահումը։
  • Կոգնիտիվ խանգարումներ՝ հիշողության վատացում (դեմենցիայի դեպքում), կենտրոնացման դժվարություններ (ԱԴՀԽ), կամ որոշումների կայացման խնդիրներ (լոբար դեգեներացիա)։

Բուժման մեթոդներ

  • Դեղորայքային թերապիա՝
    • Հակադեպրեսանտներ (ՍՍՀԴ-ներ՝ ֆլուոքսետին, ՍՆՀԴ-ներ՝ վենլաֆաքսին)՝ դեպրեսիայի և տագնապային խանգարումների համար։ Ազդեցությունը սկսվում է 2-4 շաբաթից։
    • Հակահոգեբուժական դեղամիջոցներ (ատիպիկ՝ կվետիապին, տիպիկ՝ հալոպերիդոլ)՝ շիզոֆրենիայի և բիպոլյար խանգարման դեպքում։ Հսկողություն է պահանջվում լյարդի ֆունկցիաների վրա։
    • Կայունացնող դեղամիջոցներ (լիթիում, վալպրոատ)՝ բիպոլյար խանգարման մանիակալ փուլերի կանխարգելման համար։ Լիթիումը պահանջում է արյան մակարդակի հսկողություն (0.6-1.2 մմոլ/լ)։
  • Հոգեթերապիա՝
    • Կոգնիտիվ-վարքային թերապիա (ԿՎԹ)՝ արդյունավետ է տագնապային խանգարումների և դեպրեսիայի դեպքում (70% արդյունավետություն 12 նիստից հետո)։
    • Հոգեկանալիզ՝ երկարատև թերապիա (2-5 տարի), արդյունավետ է անձնական խնդիրների և տրավմատիկ փորձի համար։
    • Ընտանեկան թերապիա՝ օգտագործվում է շիզոֆրենիայի և սննդային խանգարումների դեպքում՝ ընտանիքի աջակցությունը բարձրացնելու համար։
  • Էլեկտրաշոկային թերապիա (ԷՇԹ)՝ կիրառվում է դեղորայքադիմացկուն դեպրեսիայի (30% դեպքերում) և կատատոնիկ վիճակների դեպքում։ Կողմնակի ազդեցությունները՝ կարճատև հիշողության կորուստ։
  • Տրանսմագնիսական գրգռում (ՏՄԳ)՝ ոչ ինվազիվ մեթոդ դեպրեսիայի համար (30-40 նիստ)՝ առանց կոգնիտիվ կողմնակի ազդեցությունների։ Համարվում է ԷՇԹ-ի այլընտրանք։
  • Ջովրդական միջոցներ (համալրող)՝
    • Հիպերիկում (Ծաղկեղեն)՝ լույս հակադեպրեսանտ ազդեցություն ունի (300 մգ 3 անգամ օրական), բայց փոխազդում է այլ դեղերի հետ (ցիտոկրոմ P450-ի ինհիբիտոր)։
    • Օմեգա-3 ճարպաթթուներ (1-2 գ օրական)՝ նվազեցնում են դեպրեսիայի և բիպոլյար խանգարման սիմպտոմները՝ իջեցնելով բորբոքումը։
    • Մեդիտացիա և յոգա՝ նվազեցնում է կորտիզոլի մակարդակը և բարելավում տագնապային խանգարումները (մետա-անալիզները ցույց են տալիս